نقش قدرت رسمی و غیررسمی در نظام ارزیابی عملکرد کارکنان در سازمان های دولتی

نظام ارزیابی عملکرد کارکنان در سازمان های دولتی، ابزاری حیاتی برای سنجش کارایی، اثربخشی، و توسعه کارکنان و سازمان محسوب می شود. در این میان، درک و تبیین نقش قدرت رسمی و قدرت غیررسمی در فرایند ارزیابی عملکرد، از اهمیت بالایی برخوردار است. قدرت رسمی به ساختار سلسله مراتبی، قوانین، مقررات، و جایگاه های تعریف شده در سازمان اشاره دارد، در حالی که قدرت غیررسمی ریشه در شبکه های اجتماعی، روابط شخصی، نفوذ، و توانایی های فردی فراتر از جایگاه رسمی دارد. این مقاله علمی-ترویجی به بررسی چگونگی تاثیر متقابل این دو نوع قدرت بر مراحل مختلف ارزیابی عملکرد، از جمله تعیین اهداف، جمع آوری داده ها، ارائه بازخورد، و تصمیم گیری های مربوط به پاداش و ترفیع می پردازد. یافته ها نشان می دهد که در سازمان های دولتی، با وجود تاکید بر ساختارهای رسمی، قدرت غیررسمی می تواند به طور قابل توجهی بر ادراک از عدالت، شفافیت، و اثربخشی نظام ارزیابی عملکرد تاثیر بگذارد. نفوذ غیررسمی مدیران و کارکنان، روابط مبتنی بر اعتماد یا عدم اعتماد، و شبکه های اطلاعاتی غیررسمی می توانند مسیر اطلاعات را تغییر داده، بر تصمیم گیری ها اثر گذاشته، و در نهایت به نتایج ارزیابی متفاوتی منجر شوند. این مقاله با تحلیل چالش ها و فرصت های ناشی از تعامل قدرت رسمی و غیررسمی، راهکارهایی را برای طراحی و اجرای نظام های ارزیابی عملکردی عادلانه تر، شفاف تر، و اثربخش تر در سازمان های دولتی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

: قدرت رسمی ، قدرت غیررسمی ، ارزیابی عملکرد ، سازمان های دولتی ، شبکه های سازمانی