مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری فعال و مشارکتی

هدف از پژوهش حاضر بررسی راه های مشارکت دانش آموزان درفرآیند یادگیری فعال ومشارکتی است. پژوهش بصورت مروری بوده و با مطالعه اسناد و متون موجود در این زمینه انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد یادگیری فعال و مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در ارتقا کیفیت آموزش و افزایش مشارکت دانش آموزان مطرح شده است. روش تدریس مشارکتی می تواند بهبود قابل توجه در توانایی حل مساله در دانش آموزان ایجاد کند. روش تدریس مشارکتی با تاکید بر فعالیت و تعامل دانش آموزان، با مبانی نظری یادگیری سازگاری دارد و می تواند به تقویت نظریه های یادگیری مثبت مانند نظریه تعاملی یادگیری کمک کند. روش تدریس مشارکتی می تواند به بهبود توانایی دانش آموزان در حل تعارضات و مشکلات ارتباطی کمک کند، زیرا از آن ها خواسته می شود که در فرآیند یادگیری با دیگران همکاری کنند و تفاوت های خود را مدیریت کنند. دانش آموزانی که در روش تدریس مشارکتی شرکت می کنند، دارای توانایی بالاتری در حل مسائل هستند و توانایی بیشتری در مواجهه با تغییرات و تعامل با محیط پویا دارند. این انعطاف پذیری ازطریق فرآیند یادگیری گسترده و تنوع آموزشی تقویت می شود. این روش ها به دانش آموزان امکان می دهند تا درک عمیق تری از مفاهیم آموزشی داشته و توانمندی های تفکر خود را بهبود بخشند. همچنین، این روش ها تاثیراتی مثبت بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته و آن ها را برای مواجهه با چالش های تحصیلی آماده می سازند. این روش ها به دانش آموزان این امکان را می دهند که تفکر نوآورانه و ابتکاری را تجربه کرده و ایده پردازی را ترویج کنند. توانایی های خلاقیتی دانش آموزان تحت تاثیر مثبت این روش ها قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، دانش آموزان ، یادگیری فعال و مشارکتی