ارتباط نگرش به آموزش مجازی بر اضطراب یادگیری و فرسودگی تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در سال ۱۴۰۱

مقدمه: استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یکی از ابزارهای نوین فناوری های اطلاعات و ارتباطات و آموزش به دانشجویان در سال های اخیر با استقبال چشمگیری مواجه شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط نگرش به آموزش مجازی با اضطراب یادگیری و فرسودگی تحصیلی در دانشجویان علوم پزشکی بوشهر در سال ۱۴۰۱ انجام شد. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر بود که در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ مشغول به تحصیل بودند و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده ۳۳۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های  نگرش نسبت به آموزش مجازی، اضطراب یادگیری پکران، فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران استفاده شد. تحلیل داده ها با روش رگرسیون چندمتغیره و ضریب همبستگی پیرسون صورت گرفت. یافته ها: اضطراب یادگیری تاثیر مثبتی بر فرسودگی تحصیلی دانشجویان نداشت و همچنین بین نگرش به آموزش مجازی با اضطراب یادگیری و فرسودگی تحصیلی ارتباطی و جود ندارد. با این حال بیش از نیمی از شرکت کنندگان دارای نگرش مثبت به آموزش مجازی بودند، همچنین اکثر افراد دارای اضطراب یادگیری متوسط و زیاد بودند و میانگین نمره فرسودگی تحصیلی آنان در سطح متوسط قرار داشت.. بحث: با وجود نگرش مثبت اکثر دانشجویان به آموزش مجازی، بسیاری از آن ها سطح بالایی از اضطراب یادگیری را تجربه کردند. در مجموع، آموزش مجازی از دیدگاه دانشجویان قابل قبول است و پیشنهاد می شود با برگزاری کارگاه های آموزشی، ارتقاء مهارت های یادگیری و حمایت روانی، اضطراب آن ها کاهش یابد و بهره وری آموزشی افزایش پیدا کند..

کلیدواژه ها:

academic burnout ، attitude towards virtual education ، learning anxiety ، students ، e-learning ، فرسودگی تحصیلی ، نگرش به آموزش مجازی ، اضطراب یادگیری ، دانشجویان ، یادگیری الکترونیک