جایگاه «تشریفات» در دادرسی اسلامی

آئین دادرسی با مجوعه­ای از قواعد تشریفاتی و قالب­های شکلی شناخته می­شود و از این جهت، دادرسی و تشریفات به یکدیگر گره خورده­اند. امروزه یکی از اوصاف و بلکه اصول دادرسی، تشریفاتی بودن آن است، به گونه­ای که «نظام قضایی» بدون وجود قواعد تشریفاتی قابل تصور نیست. پرسش اصلی آن است که تشریفات چه نسبتی با دادرسی و قضای اسلامی دارد؟ آیا تشریفاتی بودن از اصول، یا دستکم از از اوصاف دادرسی اسلامی نیز هست؟ گروهی از نویسندگان، وجود هرگونه شکل و تشریفات را در دادرسی اسلامی انکار نموده و در مقابل، برخی دیگر جزئی­ترین مسائل دادرسی را دارای مبنا و مستند فقهی دانسته­اند. نوشتار حاضر، به شیوه توصیفی - تحلیلی سعی دارد ضمن بررسی مفهوم و مبنای تشریفات، جایگاه این تاسیس مهم و پرکاربرد را در دادرسی اسلامی مورد ارزیابی قرار دهد. نتیجه تحقیق نشان می­دهد به علت ماهیت محور بودن دادرسی، قواعد تشریفاتی در فقه اسلامی، «اصل» نبوده و صرفا ابزاری برای وصول به حق ماهوی به شمار می­روند. از همین رو، دادرسی اسلامی یکی از کم تشریفات­ترین دادرسی­ها محسوب می­گردد.

کلیدواژه ها:

تشریفات ، قواعد شکلی ، دادرسی ، قضای اسلامی