تاثیر وجود نفوذ سیاسی در شرکت ها بر رابطه بین محافظه کاری و ریسک ورشکستگی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر وجود نفوذ سیاسی در شرکت ها بر رابطه بین محافظه کاری و ریسک ورشکستگی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از دیدگاه روش، جزو پژوهش های توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۳ الی ۱۴۰۲ می باشد. برای انتخاب نمونه آماری پژوهش، به منظور همگن بودن شرایط اثرگذار بین شرکت ها مانند تاریخ پایان سال مالی و عدم عضویت در صنعت مالی و سرمایه گذاری، شرایطی برای شرکت های مورد بررسی در نظر گرفته شد. بر این اساس، تعداد ۱۳۸ شرکت در دوره زمانی ۱۳۹۳ الی ۱۴۰۲ از بین جامعه آماری پس از اعمال شرایط انتخاب شدند. به منظور آزمون فرضیه ها از روش رگرسیون حداقل مربعات تعمیم یافته مبتنی بر داده های پانلی استفاده شده است. نتایج نشان داد بین محافظه کاری و ریسک ورشکستگی ارتباط منفی و معنی دار وجود دارد. همچنین، وجود نفوذ سیاسی در شرکت ها، تاثیر منفی و معنی دار بر ارتباط میان محافظه کاری و ریسک ورشکستگی دارد. طبق نتایج پژوهش، بین محافظه کاری و ریسک ورشکستگی ارتباط منفی و معنی دار وجود دارد؛ به این معنی که شرکت ها با اعمال سیاست های محافظه کارانه می توانند ریسک ورشکستگی را کاهش دهند. همچنین، نتایج نشان داد که نفوذ سیاسی نیز دارای رابطه منفی با ریسک ورشکستگی است و شرکت های دارای نسبت های بالای مالکیت دولتی به جهت داشتن نفوذ سیاسی و برخورداری از حمایت های دولتی در معرض ریسک ورشکستگی کمتری هستند. اثر منفی ارتباط سیاسی باعث شده است که اثر منفی محافظه کاری بر میزان ریسک ورشکستگی در شرکت هایی که دارای نفوذ سیاسی هستند در مقایسه با سایر شرکت ها بیشتر باشد.

کلیدواژه ها:

Political Influence ، Conservatism ، Bankruptcy Risk. ، ریسک ورشکستگی ، محافظه کاری ، نفوذ سیاسی.