بررسی تاثیر یادگیری هوش مصنوعی بر مهارت یادگیری پایدار دانش آموزان ۷ الی ۱۲ سال

مقدمه آموزش هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری نوین در سیستمهای آموزشی می تواند به بهبود مهارتهای یادگیری پایدار دانش آموزان کمک کند. این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش هوش مصنوعی بر مولفه های مختلف یادگیری پایدار در دانش آموزان ۷ تا ۱۲ سال پرداخته است. روش ها این مطالعه به روش نیمه تجربی و با استفاده از پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان ۷ تا ۱۲ سال یک منطقه شهری در تهران بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش هوش مصنوعی قرار گرفت و گروه کنترل از آموزش های معمولی بهره مند شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه یادگیری پایدار بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفته است. یافته ها نتایج تحلیل های آماری نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش در تمامی مولفه های یادگیری پایدار به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود. به طور مشخص مولفه های تعیین هدف، کنترل محیط، یادگیری مدیریت زمان، جستجوی کمک، ارزیابی خود و تنظیم انگیزه در گروه آزمایش بهبود قابل توجهی داشتند. بحث و بررسی یافته های این پژوهش نشان می دهد که آموزش هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار موثر در بهبود مهارتهای یادگیری پایدار دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. این نتایج با مطالعات پیشین همخوانی دارد و نشان دهنده اهمیت استفاده از فناوریهای نوین در سیستمهای آموزشی است. نتیجه گیری استفاده از هوش مصنوعی در آموزش می تواند بهبود مهارتهای یادگیری پایدار را در دانش آموزان به همراه داشته باشد. پیشنهاد می شود که سیستمهای آموزشی از این فناوری به صورت گسترده تری استفاده کنند تا کیفیت آموزش و انگیزه تحصیلی دانش آموزان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، ریاضی ، راهبردهای کمک ، خواهی انگیزش تحصیلی ، یادگیری خودتنظیمی ، عملکرد ، آموزشی TIMSS ، دانش آموزان پایه ششم ، راهبردهای روانشناختی