بررسیاثربخشی آموزش مهارت های زندگی (خودآگاهی و حل مساله) برعلائم نوجوانان دارای ویژگی های شخصیت مرزی

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی (خودآگاهی و حل مساله) برعلائم نوجوانان دارای ویژگی های شخصیت مرزی بود. طرح پژوهش فوق شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان دختر بین ۵۱ تا ۷۱ بود که به مراکز مشاوره و روانشناسی استان تهران در سال ۱۴۰۲ مراجعه کرده بودند و تشخیص ویژگی های اختلال شخصیت مرزی گرفته بودند. پژوهشگر نمونه ای به حجم ۴۰ نفر را از بین افراد جامعه آماری به صورت هدفمند انتخاب کرد و با روش جایگزینی تصادفی اعضای نمونه انتخابی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند گروه آزمایش در هشت جلسه ۹۰ دقیقهای تحت آموزش مهارت های زندگی (خودآگاهی و حل مساله ) قرار گرفتند و گروه کنترل بدون دریافت آموزشی در لیست انتظار بودند. آزمودنی های گروه آزمایش و گواه در دو مرحله پیش آزمون، پس آزمون با مقیاس های پرسشنامه ویژگی های شخصیت مرزی کریک و همکاران ( ۲۰۰۵) و مقیاس مهارت های زندگی ساعتچی و همکاران ( ۱۳۸۹ ) موردسنجش قرار گرفتند. داده های این پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS -۲۰ و با روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج به دستآمده نشان می دهد آموزش مهارتهای زندگی به طور معناداری باعث افزایش خودآگاهی، حل مساله و کاهش نشانه های شخصیت مرزی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترلشده است. با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت اموزش مهارت های زندگی برافزایش خودآگاهی، حل مساله و کاهش نشانه های شخصیت مرزی در نوجوانان دارای علائم شخصیت مرزی اثر دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت زندگی ، خودآگاهی ، حل مساله ، نشانه های شخصیت مرزی