اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کیفیت روابط بین فردی، نشخوار فکری، ابرازگری هیجان در افراد دچار شکست عاطفی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کیفیت روابط بین فردی، نشخوار فکری، ابرازگری هیجان در افراد دچار شکست عاطفی بررسی شد. تحقیق از منظر هدف کاربردی و از نظر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه شاهد انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد دچار شکست عاطفی و مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قم در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه شاهد) از جامعه آماری بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه شاهد و آزمایش جایگزین شدند. برای گروه آزمایش ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای جلسات درمان شناختی رفتاری انجام شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ضربه عشق (LTI)، پرسشنامه کیفیت روابط ساراسن و ساراسن و مقیاس نشخرار فکری تامل ترسط تراپنل و کمپل و پرسشنامه ابرازگری هیجان (EEQ) بود. داده ها جمع آوری شده بعد از استفاده از روش کاریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که درمان شناختی رفتاری بر کیفیت روابط بین فردی، نشخرار فکری، ابرازگری هیجان در افراد دچار شکست عاطفی اثرگذار بوده است و پیشنهاد می شود به عنوان یک درمانی با پشتوانه تجربی در کار با افراد دچار شکست عاطفی از آن استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، کیفیت روابط بین فردی ، نشخوار فکری ، ابرازگری هیجان ، شکست عاطفی