تاثیر ۸ هفته تمرینات آبدرمانی بر تعادل، دردهای مزمن و سقوط زنان سالمند

زمینه مسئله و هدف: یکی از مسائل اصلی دوران سالمندی اختلال در حفظ تعادل است که سبب زمین خوردن در این افراد می شود، این زمین خوردن ها یکی از عوامل ایجاد دردهای مزمن برای سالمندان (به علت آسیب های ایجاد شده بر اثر سقوط) می باشد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات آبدرمانی بر تعادل، دردهای مزمن و سقوط سالمندان بود. تمرینات ورزشی به عنوان یک درمان غیردارویی جهت کاهش عوارض سالمندی پیشنهاد می شوند. هدف از پژوهش حاضر تاثیر ۸ هفته تمرینات آبدرمانی تعادل، دردهای مزمن و سقوط زنان سالمندان بود. روش: در تحقیق نیمه تجربی حاضر تعداد ۳۰ زن سالمند (میانگین سنی ۷۱ ± ۶ سال، شاخص توده بدنی ۲۷/۳ ± ۱/۵ کیلوگرم بر متر مربع) ساکن شهر تهران به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه تمرین آبدرمانی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار داده شدند. تمرین آبدرمانی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه انجام شد. قبل و بعد از مداخله به منظور سنجش تعادل آزمون لک لک جهت سنجش تعادل ایستا، آزمون زمان برخاستن و رفتن برای سنجش تعادل پویا استفاده شد. از آزمون t همبسته جهت مقایسه های درون گروهی استفاده شد. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که در گروه تجربی تفاوت معناداری در امتیازات کسب شده بین گروه پیش آزمون و پس آزمون در آزمون های عملکردی (تعادل ایستا و پویا) وجود دارد (۰/۰۵p≤.). نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر به نظر می رسد تمرینات منظم آبدرمانی یکی از راهکارهای مناسب جهت کاهش خطر سقوط، افزایش تعادل ایستا و پویا در سالمندان است.

کلیدواژه ها:

تمرینات آبدرمانی ، تعادل ، درد مزمن ، سقوط ، زنان سالمند