تاثیر تمرینات شناختی- حرکتی مبتنی بر ژیمناستیک: عملکرد شناختی و تعادلی کودکان کم توان ذهنی

هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرینات پایه ژیمناستیک بر عملکرد شناختی و تعادل کودکان کم توان ذهنی (ID) بود. این پژوهش نیمه تجربی و شال ۱۵ دانش آموز ۰ تا ۱۳ ساله کم توان ذهنی (۷۰-۵۰ IQ=) و ۱۵ کودک دارای هوش طبیعی بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. تمرینات ژیمناستیک شامل ۱۲ هفته، هر هفته سه جلسه به مدت ۶۷ دقیقه بود. عملکرد تعادلی و شناختی قبل و بعد از تمرینات در هر دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. تعادل ایستا در دو حالت جفت پا روی سطح پایدار و ناپایدار، توسط تخته نیروی Kistler و آزمون های شناختی شامل آزمون بازداری پاسخ و زمان واکنش ساده بود. داده های با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج: مقدار نوسانات، انحرافات و تغییرپذیری حرکات مرکز فشار پا بین کودکان ID و کنترل قبل و بعد از تمرینات ژیمناستیک اختالف معنی داری وجود داشت (۰۵/۰>p). تمرین موجب بهبود عملکرد تعادلی شده بود اما این تاثیر معنی دار نبود( ۰۵/۰عملکرد شناختی بهبود معنی داری را نشان داده بود( ۰۵/۰>p). نتیجه گیری: انجام تمرینات موجب بهبود عملکردهای شناختی در کودکان ID گردیده بود. زمان واکنش به محرک ها و تعداد پاسخ های اشتباه در آزمون های شناختی کاهش یافته بود که نشان-دهنده تاثیر تمرینات پایه ژیمناستیک بر بهبود بازداری پاسخ و زمان واکنش این کودکان است. با توجه به نتایج این مطالعه ارائه مداخلات مبتنی بر حرکات پایه ژیمناستیک در برنامه تمرینی کودکان ID توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

کم توان ذهنی ، تمرینات پایه ژیمناستیک ، تعادل ، عملکرد شناختی