ارزیابی نقش های پلانتار فلکشن و دورسی فلکشن عضلات در طی راه رفتن با کوله پشتی با جرم های متفاوت

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر وزن های مختلف کوله پشتی بر عملکرد عضلات پالنتار فلکشن و دورسی فلکشن در حین راه رفتن انجام شد. به منظور دستیابی به این هدف، از کوله پشتی دارای مخزن آب با وزن ۶ کیلوگرم به همراه وزنه های اضافی ۳ ۶ و ۵ کیلوگرم استفاده شد. عضلات مورد بررسی شامل گاستروکنمیوس مدیال، گاستروکنمیوس لترال، و تیبیالیس آنتریور بودند. فعالیت این عضلات با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی مورد ارزیابی قرار گرفت تا تغییرات ناشی از اضافه شدن وزن به کوله پشتی بر عملکرد آنها اندازه گیری شود. نتایج این مطالعه نشان داد که با افزایش وزن کوله پشتی، فعالیت عضالت پالنتار فلکشن به طور چشمگیری افزایش می یابد. این افزایش فعالیت می تواند تاثیرات منفی بر تعادل حرکتی و کارایی عضلانی داشته باشد و منجر به خستگی زودهنگام یا آسیبهای اسکلتی-عضلانی در استفاده طوالنی مدت شود. یافته ها همچنین تایید کردند که طراحی مناسب و ارگونومی صحیح کوله پشتیها، به ویژه در توزیع مناسب وزن، میتواند فشار وارده بر عضلات را کاهش داده و کارایی حرکتی فرد را بهبود بخشد. این پژوهش می تواند به طراحان کوله پشتی های ورزشی کمک کند تا محصوالتی با توزیع وزن بهینه و کارایی بیشتر طراحی کنند. در نهایت، نتایج به کاربران این امکان را می دهد که با استفاده از این کوله پشتی ها، آسیب های اسکلتی-عضلانی را کاهش داده و عملکرد خود را در فعالیتهای ورزشی و روزمره بهبود دهند.

کلیدواژه ها:

کوله پشتی ارگونومی ، پلانتار فلکشن ، دورسی فلکشن ، الکترومیوگرافی ، عملکرد عضلانی