اثر توانمندسازی بهبود عملکرد پس فعالی PAPE حین گرم کردن با کش ارتجاعی بر تعادل دختران فعال

بر اساس تحقیقات قبلی شایعترین ناحیه آسیب پذیر در ورزش اندام تحتانی بوده که عوامل متعدد خطرزای داخلی و خارجی بر آن تاثیر دارد. مواردی مانند سن، جنس و تعادل عضلانی ضعیف جز عوامل خطرزای داخلی است. نکته مهم، تمرکز بر روی عوامل خطرزای تغییرپذیر در مقابل عوامل خطرزای تغییرناپذیر است. توانایی حفظ تعادل بدن، عاملی مهم و ضروری در انجام فعالیت های روزمره و اجرای فعالیت های ورزشی می باشد. بختیاری و همکاران (۲۰۱۳) اثر تمرینات گرم کردن را بر تعادل ایستا و پویا در افراد ورزشکار و غیر ورزشکار مورد بررسی قرار داده و این گونه گزارش کردند که نوسانات تعادل ایستا و پویا پس از حذف بینایی جهت کنترل تعادل در گروه تمرینات گرم کردن نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافت. یکی از روش های جدید گرم کردن، گرم کردن با استفاده از پدیده ی نیرومندساز ی پس فعالی (PAP) است. PAP یکی از راهکارهایی است که ورزشکاران برای افزایش موقت نیرو و توان عضلانی می توانند استفاده کنند. از این رو با توجه به اهمیت آسیب های ورزشی و همچنین سلامت ورزشکاران، این پژوهش اثر توانمندسازی بهبود عملکرد پس فعالی PAP حین گرم کردن با کش ارتجاعی بر حس عمقی مفصل مچ پا و تعادل دختران فعال را مورد مطالعه قرار داده است. در پژوهش حاضر ۳۳ نفر از دختران فعال شهر کرمان با رده سنی ۱۳-۱۳ (۱۶±۹/۱ سال) به صورت تصادفی در دو گروه گرم کردن عمومی و گروه گرم کردن PAP وجود داشتند. روش کار به صورت طرح کانتر باالنس بوده است. آزمودنی ها را طی دو روز تحت گروه عمومی و PAP مورد آزمون قرار گرفتند. تعادل گروه اول پس از اجرای پروتکل گرم کردن عمومی و گروه دوم پس از اجرای پروتکل گرم کردن PAP اندازه گیری شد. ۳۴ ساعت بعد (روز دوم) تعادل گروه اول پس از اجرای پروتکل گرم کردن عمومی و گروه دوم پس از اجرای پروتکل گرم کردن PAP مجددا اندازه گیری شد. آزمون آنوا تکراری برای تحلیل آماری استفاده شد. طبق نتایج به دست آمده از آزمون آماری (P_Value = ۰.۵۲۹)، تفاوت معنی داری بین تعادل در حین پروتکل های گرم کردن عمومی و گرم کردن PAP وجود نداشت.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، عملکرد پس فعالی ، گرم کردن ، کش ارتجاعی ، تعادل ، دختران فعال