بررسی اثربخشی آموزش تاب آوری برکاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تاب آوری برکاهش رفتارهای پرخطر در دانش آموزان مقطع متوسطه اول صورت گرفته است. روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی می باشد.جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر همدان بود که در سال تحصیلی ۹۳-۹۲ مشغول به تحصیل بودند. نمونه شرکت کننده دراین پژوهش ۳۰ نفر بودند، که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند که۱۵ نفر در گروه آزمایش و۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها، آزمون رفتارهای پرخطر می باشند. این پژوهش ها نشان دادند همپوشی قابل توجهی بین تاب آوری و پیشگیری از رفتارهای پرخطر وجود دارد همچنین افزایش تاب آوری باعث کاهش رفتارهای پرخطر میشود. برنامه های مبتنی بر تاب آوری امروزه در بسیاری از زمینه ها مانند پیشرفت تحصیلی، جلوگیری از بزهکاری و سوء استفاده های جنسی و پیشگیری از سوء مصرف مواد مورد استفاده قرار میگیرند .

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کیفیت زندگی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان