رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری روان شناختی در دانشجویان

دانشجوان به عنوان یکی از مهمترین گروه های اجتماعی، در معرض چالش ها و فشارهای متعددی قرار دارند که شناخت عوامل موثر بر سازگاری روانی آنان اهمیت فراوانی دارد. یکی از این عوامل، نحوه پردازش تجارب اولیه و انعطاف پذیری روان شناختی در مواجهه با شرایط متغیر است. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری روان شناختی در دانشجویان انجام شد. این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل دانشجویان موسسه آموزش عالی رحمان رامسر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که ۲۰۰ نفر از آنها به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه طرحواره های یانگ-فرم کوتاه (YSQ-SF؛ یانگ و براون، ۱۹۹۴) و پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی (PFQ؛ بنایتژاک و همکاران، ۲۰۱۴.) استفاده شد که به صورت آنلاین تکمیل گردیدند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS-۲۲ استفاده شد. یافته ها نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه با انعطاف پذیری رابطه دارند (P<۰.۰۵). این نتایج می تواند راهگشای طراحی مداخلات روان درمانی موثر برای تقویت انعطاف پذیری و کاهش اثرات منفی طرحواره ها در دانشجویان باشد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روان شناختی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، دانشجویان