روان شناسی پرورشی و حمایت هیجانی

روان شناسی پرورشی شاخه ای از روان شناسی است که به مطالعه فرآیندهای یادگیری و رشد انسان ها در محیط های آموزشی می پردازد و هدف آن بهبود کیفیت آموزش و تربیت است. این حوزه با تمرکز بر شناخت ویژگی های فردی دانش آموزان، روش های تدریس موثر و محیط های یادگیری حمایتی، تلاش می کند تا شرایطی فراهم آورد که هر دانش آموز بتواند به توانایی های بالقوه خود دست یابد. یکی از مولفه های کلیدی در روان شناسی پرورشی، حمایت هیجانی است که نقش مهمی در سلامت روانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. حمایت هیجانی به معنای ایجاد فضایی امن و پذیراست که در آن دانش آموزان بتوانند احساسات و نگرانی های خود را بدون ترس از قضاوت ابراز کنند و از سوی معلمان و همسالان خود مورد حمایت قرار گیرند.حمایت هیجانی در محیط آموزشی باعث کاهش استرس و اضطراب دانش آموزان، افزایش انگیزه یادگیری و بهبود تعاملات اجتماعی آن ها می شود. معلمان با ارائه بازخوردهای مثبت، تشویق به بیان احساسات و ایجاد روابط گرم و صمیمی، می توانند نقش حمایتی مهمی ایفا کنند که اثرات مثبت بلندمدتی بر رشد روانی و اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین، این نوع حمایت به دانش آموزان کمک می کند مهارت های مقابله ای و تنظیم هیجانات خود را توسعه دهند که در مواجهه با چالش های تحصیلی و اجتماعی بسیار حیاتی است. روان شناسی پرورشی با تاکید بر اهمیت حمایت هیجانی، به بهبود کیفیت زندگی تحصیلی و ارتقاء سلامت روانی دانش آموزان می پردازد و نقش مهمی در پیشگیری از مشکلات روانی و افزایش بهره وری آموزشی دارد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی پرورشی ، حمایت اجتماعی