تاثیر مداخلات حرکتی هدفمند بر سلامت حرکتی و شاخص های تعادل در کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژیک اسپاستیک

مقدمه و هدف: فلج مغزی همی پلژی، ناشی از آسیب مغزی در کودکی، منجر به ضعف عضلانی، کاهش دامنه حرکتی، اختلال تعادل و ناتوانی در فعالیت های روزمره می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پایدارسازی عصبی-عضلانی پویا بر برخی شاخص های آمادگی جسمانی و حرکتی کودکان فلج مغزی همی پلژی اسپاستیک بود.   روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، یست و چهار کودک (۱۲-۱۰ساله) مبتلا به فلج مغزی به صورت در دسترس انتخاب شدند سپس به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تخصیص یافتند. برنامه تمرین شامل هشت هفته و هر هفته سه جلسه ۹۰ دقیقه ای بود. قبل و پس از هشت هفته تمرین، قد، وزن، دامنه حرکتی، میزان اسپاستیسیتی، سرعت راه رفتن و تعادل با نرم افزار spss-۲۴ مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمون شاپیروویلک جهت بررسی نرمال بودن داده ها، از آزمون های تحلیل کوواریانس و تی همبسته برای بررسی تفاوت بین گروهی و درون گروهی در شرایط نرمال و از آزمون های یومن ویتنی و ویلکاکسون برای بررسی تفاوت بین گروهی و درون گروهی در شرایط غیرنرمال استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان دهنده کاهش اسپاستیسیتی آرنج (۰۱/۰=p) و مچ (۰۳/۰=p)، بهبود تعادل عملکردی (۰۰۱/۰=p)، سرعت (۰۰۱/۰=p)، دامنه حرکتی آرنج (۰۰۱/۰=p) و مچ دست (۰۰۱/۰=p) بود. گروه تمرین بهبود معنی داری در مقایسه با گروه کنترل در متغیرهای اسپاستیسیتی آرنج (۰۱/۰=p)، بهبود تعادل عملکردی (۰۰۱/۰=p)، بهبود سرعت (۰۴/۰=p)، دامنه حرکتی آرنج (۰۰۱/۰=p) و مچ دست (۰۰۱/۰=p) نشان دادند. نتیجه گیری: تمرینات پایدارسازی عصبی-عضلانی پویا قابلیت بهبود عملکرد را در کودکان مبتلا به همی پلژی دارد و باعث بهبود زندگی بی تحرک در این کودکان می شود. لذا استفاده از این نوع برنامه تمرینی به درمان گران درگیر با این بیماران پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

dynamic neuromuscular stabilization exercises ، balance ، speed ، range of motion ، hemiplegic spastic cerebral palsy ، تمرینات پایدارسازی عصبی عضلانی پویا ، تعادل ، سرعت ، دامنه حرکتی ، فلج مغزی همی پلژی اسپاستیک