نقش زبان بدن و مهارت های ارتباطی معلم در ایجاد کلاس

در نظام های آموزشی پویا، نقش معلم فراتر از انتقال صرف محتوا بوده و به عنوان تسهیل گر فرآیند یادگیری، نیازمند برخورداری از مجموعه ای از مهارت های ارتباطی کلامی و غیرکلامی است. یکی از مولفه های کلیدی در این میان، زبان بدن به عنوان ابزار ارتباط غیرکلامی، نقش بسزایی در ایجاد فضای مثبت، انگیزشی و تعامل محور در کلاس ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی تاثیر زبان بدن (نظیر تماس چشمی، حالت های چهره، ژست ها و فاصله فیزیکی) و سایر مهارت های ارتباطی معلمان (همچون مهارت گوش دادن، مدیریت تعارض، لحن بیان و بازخورد اثربخش) در ایجاد محیطی امن، فعال و یادگیرنده محور می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تسلط معلم بر زبان بدن و مهارت های ارتباطی، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، کاهش اضطراب، ارتقای انگیزش تحصیلی و شکل گیری تعامل معنادار میان اعضای کلاس می شود. در نتیجه، آموزش این مهارت ها به معلمان در دوره های تربیت معلم و ضمن خدمت، به عنوان ضرورتی راهبردی برای کیفیت بخشی به آموزش پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

زبان بدن ، مهارت های ارتباطی ، معلم ، فضای کلاس ، ارتباط غیرکلامی ، انگیزش یادگیری