آموزش بین فرهنگی و مهارت های جهانی شدن

در دنیای به هم پیوسته امروز، آموزش سنتی دیگر پاسخ گوی نیازهای جامعه جهانی نیست. مفهوم آموزش بین فرهنگی و پرورش مهارت های جهانی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی مطرح شده اند تا نسل آینده بتواند با تفاوت های فرهنگی، زبانی و ارزشی کنار بیاید، گفت وگو کند و در توسعه پایدار جهانی مشارکت فعال داشته باشد. این مقاله با نگاهی تحلیلی به مفهوم آموزش بین فرهنگی، ضرورت آموزش برای جهانی شدن، و مهارت هایی که مدارس باید برای تربیت شهروندان جهانی در دانش آموزان ایجاد کنند، می پردازد. در پایان نیز راهکارهایی برای تلفیق این رویکرد در نظام آموزشی ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش بین فرهنگی ، شهروندی جهانی ، جهانی شدن ، مهارت های جهانی ، تفاوت فرهنگی