رابطه جهت گیری هدف با عزت نفس در دانش آموزان

هدف از این تحقیق، بررسی رابطه میان جهت گیری هدف و عزت نفس در دانش آموزان بود. همچنین، تحقیق به بررسی تفاوت های جنسیتی و تاثیر محیط مدرسه بر این رابطه پرداخته است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق روش کتابخانه ای گردآوری شدند. جامعه آماری تحقیق شامل دانش آموزان دوره متوسطه در شهر تهران است که به صورت نمونه گیری تصادفی از میان آن ها انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه های جهت گیری هدف (هدف گذاری تسلطی و عملکردی) و عزت نفس (مقیاس عزت نفس روزنبرگ) بودند. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شدند. یافته های تحقیق نشان داد که بین جهت گیری هدف و عزت نفس در دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، تفاوت های جنسیتی در رابطه میان این دو متغیر مشاهده شد؛ به طوری که دختران تمایل بیشتری به هدف گذاری تسلطی دارند و این نوع هدف گذاری با عزت نفس بالاتری در آن ها مرتبط است. در مقابل، پسران بیشتر به سمت هدف گذاری عملکردی گرایش دارند که در صورت شکست، عزت نفس آن ها کاهش می یابد. همچنین، تاثیر مثبت محیط مدرسه، به ویژه محیط های حمایتی و تشویق کننده، در تقویت عزت نفس و هدف گذاری تسلطی تایید شد. نتیجه گیری این تحقیق حاکی از آن است که برای ارتقاء عزت نفس دانش آموزان، ایجاد محیط های آموزشی حمایتی و متناسب با ویژگی های جنسیتی ضروری است.

کلیدواژه ها:

جهت گیری هدف ، عزت نفس ، دانش آموزان ، هدف گذاری تسلطی ، هدف گذاری عملکردی ، جنسیت ، محیط مدرسه