تحول در روش های تدریس، از آموزش سنتی تا یادگیری فعال و خلاق( چالش ها و فرصت ها )

هوش مصنوعی به عنوان یکی از disruptive technologies (فناوری های تحول آفرین) قرن حاضر، در حال دگرگون سازی نظام های آموزشی در سراسر جهان است. این پژوهش جامع با هدف بررسی تاثیرات عمیق هوش مصنوعی بر آینده آموزش و پرورش انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) بوده و جامعه آماری شامل ۱۲۰۰ نفر از معلمان، مدیران آموزشی، دانش آموزان و متخصصان فناوری آموزشی از ۱۵ استان کشور در سال ۱۴۰۲ می باشد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل محتوای سیستم های هوش مصنوعی آموزشی موجود بوده است. نتایج نشان داد که ۸۷٪ از ذینفعان آموزشی معتقدند هوش مصنوعی تا ۱۰ سال آینده آموزش را متحول خواهد کرد. مهم ترین کاربردهای شناسایی شده شامل: سیستم های یادگیری تطبیقی (با ضریب نفوذ ۷۹٪)، ارزشیابی هوشمند (۷۲٪)، و دستیاران آموزشی هوشمند (۶۸٪) بوده است. تحلیل داده ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند تا ۴۰٪ در بهبود بازدهی یادگیری موثر باشد، اما چالش های جدی مانند مسائل اخلاقی (۸۳٪ نگرانی)، حریم خصوصی (۷۹٪) و وابستگی بیش از حد به فناوری (۶۵٪) نیز وجود دارد. این مطالعه چارچوبی جامع برای بهره گیری مسئولانه از هوش مصنوعی در آموزش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری تطبیقی ، ارزشیابی هوشمند ، دستیاران آموزشی