تعلیق مجازات اطفال در نظامهای حقوقی ایران و ایالات متحده آمریکا

اصل بر این است که پس از صدور حکم مجرمیت و قطعیت آن، اجرای مجازات نیز قطعی گردد. با این حال قانونگذار موانعی برای اجرای مجازات برشمرده که تعویق صدور حکم و تعلیق اجرای مجازات از جمله آنهاست. ملاحظه کودکان بزهکار به نسبت دیگر بزهکاران بیشتر بوده و سیاست نظام قضائی، کاهش بار اجرای جرم بر این قشر است. این پژوهش به روش تحلیلی-توصیفی انجام شده و هدف آن است که نهاد تعلیق مجازات اطفال در دو نظام حقوقی ایران و ایالات متحده آمریکا مورد واکاوی قرار گیرد. چنین نتیجه شد که در ایران، توجه به اصلاح مجرم، به خصوص اطفال، بسیار بیشتر بوده و تعلیق اجرای مجازات اطفال، می تواند گامی مهم در جهت اصلاح آنان باشد. دادستانی و قاضی صادر کننده رای، هر دو در این خصوص دارای اختیارات بوده که نیاز است قانونگذار به تفکیک این اختیارات بپردازد. از طرف دیگر اجرای برخی حدود شرعی نظیر شالق، اهمیت تعلیق اجرای مجازات بر اطفال را پررنگتر می نماید. در ایالات متحده آمریکا، برنامه های اصلاحی بزهکاران بسیار ضعیف بوده و تنها با فشار نهادهای حامی حقوق بشر، بند حبس کودکان، از دیگر مجرمین تفکیک شده است. نهاد عفو و یا تخفیف مجازات دارای جایگاهی ضعیف بوده و جملگی این موارد، موجب گردیده که تعلیق اجرای مجازات اطفال، فاقد اثربخشی قابل ملاحظه ای باشد، در عین حال هدف اصلی از تعلیق تنها کسب توانایی طفل برای تحمل مجازات است و نه اصلاح از بیم اجرای حکم. نظام حقوق نوشته کشور ما نیازمند صراحت های بیشتر در این خصوص بوده و نظام حقوقی کامن الیی ایالات متحده آمریکا نیازمند توجه بیشتر به جنبه هایی پیشگیری از جرم می باشد.

کلیدواژه ها:

جرم ، بزهکاری ، طفل ، تعلیق اجرای مجازات ، اصلاح مجرم