بررسی فقهی– حقوقی هوش مصنوعی و ابعاد آن

هوش مصنوعی دستاوردی نوین و ابعاد حقوقی و فقهی آن یکی از تحولات برجسته و نوین در مسیر زندگی هوشمند بشری، ظهور فناوری هوش مصنوعی است. این فناوری پیشرفته به ماشینها، سیستمها و رباتها امکان میدهد که عملکردی مشابه ذهن انسان یا حتی فراتر از آن داشته باشند. هوش مصنوعی با دو نوع عملکرد قابل تعریف است: غیرفعال و فعال. در نوع اول، این فناوری واکنشی عمل میکند؛ از طریق برنامه ریزیهای از پیش تعیینشده، اطلاعات را تحلیل کرده و بهترین پاسخ ممکن را به یک رویداد خارجی ارائه میدهد. اما در نوع دوم، هوش مصنوعی به صورت خودآگاه و خلاقانه عمل کرده و علاوه بر قابلیتهای نوع اول، قادر است احساساتی مشابه انسان را نمایش دهد، احساسات و حاالت دیگران را درک کند و بر اساس دادههای موجود، افکار و ایدههای تازه تولید کند. این فناوری، علاوه بر تعریف آن، به پرسشهایی بنیادی در زندگی بشر منجر میشود: اثرات این فناوری بر زندگی انسان چیست؟ چه چالشها و فرصتهایی ایجاد کرده و چه موضوعاتی در ذیل آن شکل میگیرند که نیازمند تحلیلهای فقهی و حقوقی هستند؟ از دیدگاه فقه اسلامی، هم ضرورت بررسی تاثیرات مثبت و منفی آن و هم استفاده از مزایای فراوانش برای اجتهاد اهمیت دارد. این تحقیق به دنبال ارزیابی ابعاد فقهی و حقوقی هوش مصنوعی بوده و تاثیرات آن را در نظام حکمرانی و فرآیند تصمیمگیری کشور مورد بررسی قرار میدهد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فقه ، حقوق ، ابعاد