بهینه سازی تولید آنزیم فیتاز از باکتری باسیلوسسوبتیلیس ATCC۶۶۳۳ با استفاده از روش آماری سطح پاسخ مرکزی

آنزیم فیتاز نوعی آنزیم فسفاتاز است که توانایی هیدرولیز فیتات را با قسمت فیتات و فسفات آن دارد. فیتات، که فرم ذخیره ای فسفر در گیاهان و دانه ها است، در سیستم گوارشی از حیوانات غیرنشخوارکننده به راحتی جذب نمی شود. فیتاز با آزادسازی فسفر از فیتات، جذب این ماده معدنی را بهبود می بخشد و به این دلیل، در صنایع خوراک دام و طیور، صنایع غذایی و حتی انسانی کاربرد فراوانی دارد. در این تحقیق، تولید فیتاز از باکتری لاکتوباسیلوس سویسیلوس ATCC۶۶۳۳ مورد مطالعه قرار گرفته است. در ابتدا از روش سطح پاسخ مرکزی جهت طراحی محیط کشت تولید آنزیم استفاده گردید. ۴ متغیر شامل دما، pH، غلظت منبع کربن(سوروم کندم) و غلظت منبع نیتروژن(کجاله سویا) به طور همزمان مورد بررسی قرار گرفت. سپس با استفاده از روش های آماری، آنالیز داده ها انجام شده و شرایط محیط و ترکیب مناسب محیط کشت، جهت تولید بهینه آنزیم تعیین شد. میزان باژه تولید آنزیم قبل از بهینه سازی به بیش از ۸ برابر افزایش یافت. این پژوهش نشان داد که از افزایش باژه تولید آنزیم فیتاز با شرایط وجود ۵% سوروم کندم، ۱% کجاله سویا، ۳۷/۱ کلسیم کلرید، ۲/۱ میکرو-فیتوم سولفات، ۷/q، ۳۰/q ملاوس و ۲۲/q شرایط درجه حرارت و ۱% NaCl در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد و pH است آمده است.

کلیدواژه ها:

CSLآنزیم فیتاز ، بهینه سازی ، روش سطح پاسخ مرکزی ، لاکتوباسیلوس سویسیلوس