بررسی اثر دو فرم مختلف سیلیکون بر روی رشد و محتوای عناصر معدنی در گیاه گندم(رقم شیرودی) در شرایط تنش شوری

استفاده از سیلیکون یکی از راهکارهای مقابله با اثرات زیان بار ناشی از تنش شوری در گیاهان زراعی است. در این پژوهش اثرات دو فرم از سیلیکون یعنی متاسیلیکات سدیم و نانوکالت سیلیکون بر روی رشد و محتوای برخی عناصر معدنی گیاه گندم (رقم شیرودی) مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور گیاهان گندم تحت تیمارهای نانوکالت سیلیکون (صفر و ۴۲۴/۰ گرم بر لیتر)، سیلیکون (صفر و ۲ میلی موالر) و کلرید سدیم (صفر و ۰۵۰ میلی موالر) و بر هم کنش این تیمارها با یکدیگر قرار داده شدند. سپس علاوه بر وزن تر و خشک، محتوای عناصر سدیم، پتاسیم، آهن، کلسیم و منیزیم گیاه اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده نشان داد که سیلیکون در شرایط تنش شوری باعث افزایش وزن تر و خشک گیاه شده و همچنین محتوای تمامی عناصر غذائی به جز آهن را در اندام های هوائی کاهش داده ولی مقدار منیزیم و کلسیم ریشه ها را بالا برده است. نانوکالت سیلیکون علاوه بر کاهش وزن تر و خشک گیاه در شرایط تنش شوری، محتوای تمامی عناصر به جز پتاسیم را در ریشه ها افزایش داده، اما مقدار منیزیم، سدیم و کلسیم اندام هوائی را کاهش داده است. بنابراین می توان گفت که نانوکالت سیلیکون در مقایسه با سیلیکون سبب کاهش رشد گیاه در شرایط تنش شوری شده اما اثر آن بر محتوای عناصر منیزیم و کلسیم همانند سیلیکون بوده است. با این حال نانوکالت سیلیکون بر خالف سیلیکون سبب افزایش محتوای سدیم ریشه ها در شرایط تنش شوری شده که احتماال همین عامل سبب کاهش رشد گیاه گردیده است.

کلیدواژه ها:

تنش شوری ، سیلیکون ، نانوکالت سیلیکون ، گندم (رقم شیرودی ) ، عناصر غذائی