تاثیرات زیست محیطی بلندمرتبه سازی بر جوامع ساکن در اطراف پروژه ها با استفاده از متد اندیس اهمیت نسبی (مطالعه موردی: منطقه ۲۲) شهر تهران

رشد شتابان شهرنشینی و توسعه شهری و عدم فضای مستعد و کافی جهت اسکان جمعیت شهری در دهه های اخیر منجر به ظهور پدیده ای به نام بلندمرتبه سازی شده است که امروزه در سراسر دنیا و به خصوص در کلانشهرها قد برافراشته و خواه یا ناخواه به الگو و نمادی از پیشرفت و اقتدار یک کشور بدل شده است که منافع حاشیه ای آن بر اثرات منفی آن سایه افکنده است. کشور ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده است، منطقه ۲۲ شهر تهران یکی از مناطقی است که در سال های اخیر با تراکم دهی های انبوه و شتاب زده و پدیده بلندمرتبه سازی مواجه شده است و ابهاماتی را در خصوص تاثیرات جانبی این پدیده بر روی محیط زیست منطقه و کلانشهر تهران ایجاد کرده است. هدف از پژوهش بررسی اثرات زیست محیطی و ارائه راه کارهای مدیریتی در ساکنین حومه پروژه های ساختمانی منطقه ۲۲ شهر تهران می باشد. با استفاده از متد شاخص اهمیت نسبی (RII) مهمترین مولفه های متاثر از پدیده بلندمرتبه سازی و تراکم دهی های انبوه پروژه های ساختمانی بر محیط زیست منطقه، براساس درجه اهمیت اثرات ناشی شناسایی و رتبه بندی شده اند. براساس نتایج شاخص مباحث ایمنی سازه ها در زمان فجایع طبیعی، آلودگی بصری، آلودگی هوا، تاثیرات مخرب زیست محیطی ناشی از تراکم دهی باال، افزایش میزان مصرف انرژی و آلودگی های ناشی از فرآیندهای عملیات توسعه شهری از مهمترین مولفه های رتبه بندی شده در پژوهش می باشند. یافته ها نشان از تاثیرات گسترده پروژه های ساختمانی و عمرانی بر محیط زیست منطقه و کاهش رضایت ساکنین و انحراف در طرح های توسعه پایدار شهری داشته است.

کلیدواژه ها:

توسعه شهری ، بلندمرتبه سازی ، اثرات زیست محیطی ، شاخص اهمیت نسبی(RII) ، توسعه پایدار شهری