جایگاه شهرسازی و برنامه ریزی در گسترش زیرساخت های شهرسازی مدرن

فضاهای ورودی شهر نمایش دهنده هویت شهر و معرف شهر محسوب می گردند. در گذشته نیز ورودی شهرها توسط دروازه، برج و بارو و یا نشانه ها و عناصر شاخص شهری تعریف می گردید. متاسفانه امروزه به دلیل توسعه و گسترش شهرها و ساخت و سازهای بی رویه و کنترل نشده، حد و مرز شهرها و مبادی ورودی شهر از نظر ادراکی قابل شناسایی نمی باشند، و هیچ مشخصه ای را برای شهروندان در این زمینه القاء نمی نماید. بررسی انواع الگوهای توسعه محلی نشان میدهد، قابلیت پیاده سازی به عنوان موضوعی محوری در این الگوها (مانند توسعه پایدارمحلی، نوشهرگرایی، رشد هوشمند و توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی) مورد تاکید است. توجه به این موضوع درکنار تبعات فردی (سلامت فیزیکی و روانی)، تبعات اجتماعی را نیز در بردارد که به ارتقای حیات مدنی و اجتماعی و از این رهگذر به پایداری اجتماعی شهری منجر می شود.

کلیدواژه ها:

گسترش ، برنامه ریزی ، زیرساخت ، شهرسازی مدرن