بررسی و اولویت بندی عوامل موثر بر توانمندسازی بازرسان سازمان بازرسی کل کشور (مطالعه موردی: بازرسان شاغل در ۱۶ اداره کل سازمان بازرسی کل کشور)

هدف پژوهش ، بررسی و اولویت بندی عوامل موثر بر توانمندسازی بازرسان شاغل در ۱۶ اداره کل بازرسی سازمان بازرسی کل کشور است. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای متشکل از ۵۴ سوال است که به منظور بررسی پایایی آن ابتدا بر روی ۳۰ نفر از افراد نمونه به صورت آزمایشی اجرا گردید. مقدار آلفای کرونباخ ۸۵ - محاسبه شده است. روش نمونه گیری تصادفی ساده می باشد. مدل پژوهش بر مبنای مدل توانمندسازی «کانگرو کانانگو» طراحی شده در این مدل، توانمندسازی به عنوان متغیر وابسته، متاثر از سه متغیر شرایط سازمانی، راهبردهای مدیریتی و منابع خود کار آمدی است. در این پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی اکتشافی مرتبه اول، روایی متغیرها استخراج گردید که نتایج آن حاکی از روایی متغیرهای پژوهش است. روش پژوهش حاضر پیرو طرحی از نوعی همبستگی با استفاده از روش الگویابی (مدل معادلات ساختاری است. شاخص های پردازش مدل پژوهش از جمله ۹۳۰، ۰=AGFI و ۹۲، ۰ = GFI و ۹۴، ۰=NFI و ۹۶، ۰=NNFI و ۹۶، ۰ =CFI و ۰،۰۵۴=SRMR و ۰،۰۵۲=RMSEA و df/x۲ برابر با ۱/۶۰۸ همگی بیانگر نیکویی برازش مدل بوده و آن را تایید می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که شرایط سازمانی به عنوان اولین و تنها متغیری است که به صورت مستقیم بر توانمندسازی بازرسان تاثیر می گذارد. با توجه به اینکه راهبردهای مدیریتی بر شرایط سازمانی تاثیر گذار است می توان گفت که راهبردهای مدیریتی نیز دومین عامل توانمندسازی بازرسان است که به طور غیر مستقیم و با تاثیر گذاری بر شرایط سازمانی بر توانمندسازی بازرسان تاثیر می گذارد. علاوه بر این راهبردهای مدیریتی، بر منابع خودکار آمدی تاثیر گذاشته اما رابطه مستقیم بین منابع خودکارآمدی و توانمندسازی بازرسان و رابطه مستقیم بین راهبردهای مدیریتی و توانمندسازی بازرسان تایید نشده است. مولفه های هر یک از متغیرهای مستقل نیز رتبه بندی شده اند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، سازمان بازرسی ، راهبردهای مدیریتی ، خود کار آمدی ، بازرسان