بررسی عملکرد شهرداری با رویکرد حکمروایی خوب شهری

گسترش جمعیت توام با گسترش شهرنشینی و رشد و توسعه روزافزون شهرها به ویژه از دهه ۱۹۵۰ میلادی مشکلات فراوانی در کشورهای مختلف به ویژه کشورهای توسعه نیافته ایجاد کرده که این خود موجب شده سیستم مدیریتی شهرها با چالش و تنگناهایی مواجه گردد. وضعیت مدیریت و برنامه ریزی شهری در ایران نیز نشان می دهد به دلایلی چون تمرکزگرایی، برون زا بودن برنامه ها و طرح های شهری، اقتصاد رانتی و مبتنی بر نفت و... مدیریت شهری در سیطره دولت است و مدام از مدیریت یکپارچه و سیستمی فاصله گرفته و در گرداب مدیریت بخشی گرفتار آمده و در دیدگاه ها و نگرش های از بالا به پایین گرفتار گردیده است. در سیستم مدیریت شهری نوین برای رفع این مشکلات و چالش ها، الگوهای گوناگونی مطرح شده است، یکی از این الگوها که مدل غالب در مدیریت شهری محسوب میشود مدیریت حکمروایی خوب شهری است. محوریت این رویکرد بر مبنای توسعه ای مردم سالار و برابر خواهانه، برای تاثیرگذاری تمامی نیروهای ذی نفع و ذی نفوذ در اداره امور شهرها و همچنین پاسخ گویی به تمامی نیازهای این گروه است. با توجه به این مساله ایران هم از این قاعده مستثنی نمی باشد. ازاین رو در این پژوهش به دنبال بررسی عملکرد شهرداری با رویکرد حکمروایی خوب شهری هستیم. پژوهش حاضر از نوع کیفی می باشد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمرایی خوب شهری ، شهرداری ، عملکرد شهرداری