بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افکار خودکشی و افسردگی معتادان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش افکار خودکشی و افسردگی در معتادان مراجعه کننده به مراکز درمانی بود. این مطالعه به شیوه علی-مقایسه ای و با نمونه گیری در دسترس روی ۶۰ نفر از معتادان (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس افسردگی بک، پرسشنامه افکار خودکشی بک و فرم اطلاعات جمعیت شناختی بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت درمان ACT قرار گرفت و گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت کرد. داده ها در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه گردآوری و با روش های آماری توصیفی، تحلیل کوواریانس و آنوای اندازه گیری مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد نمرات افسردگی و افکار خودکشی در گروه آزمایش پس از مداخله و در مرحله پیگیری به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (P<۰.۰۰۱). یافته ها پایداری اثربخشی درمان ACT را در کاهش نشانه های روان شناختی بیماران وابسته به مواد تایید می کند. همچنین این پژوهش تاکید دارد که رویکردهای درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان بخشی از پروتکل های درمانی جامع اعتیاد مورد توجه سیاست گذاران سلامت قرار گیرد. در نهایت، بر لزوم آموزش درمانگران ACT، تداوم ارزیابی اثربخشی و توسعه برنامه های حمایتی برای بهبود سلامت روان معتادان تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، افسردگی ، افکار خودکشی ، معتادان