رویکرد پدیدارشناسانه به چالش های معلمان مدارس ابتدایی فارس از تدریس مبتنی بر بسترهای الکترونیک به منظور ارائه الگوی تدریس اثربخش

هدف اصلی پژوهش حاضر واکاوی چالش های معلمان ابتدایی فارس از تدریس مبتنی بر بسترهای الکترونیک به منظور ارائه الگوی تدریس اثربخش بود. این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی اجرا شد. روش گردآوری اطلاعات استفاده از مصاحبه های نیمه ساختمند بود. بر این اساس، از بین خبرگان علمی، مدیران و معلمان دوره ابتدایی ۱۲نفر براساس معیارهای هدفمند ملاکی ورود به پژوهش انتخاب شدند. تحلیل مصاحبه ها، با استفاده از الگوی هفت مرحله ای کلایزی(۱۹۷۸) و روش پدیدارشناسی انجام شد. اعتبار داده های با استفاده از تکنیک های تاییدپذیری، اعتمادپذیری و هم سوسازی پژوهشگران تایید شد. پس از تحلیل شواهدکیفی مقوله های سازمان دهنده در ۵ دسته ارائه شد. ۷مقوله در دسته «تولید زمان، هزینه و ایده اثربخش دنباله دار»،۷مقوله پایه در دسته «درون سپاری یادگیری با نقش بار شناختی»، ۵ مقوله پایه در دسته «مدیریت طرح ریزی برنامه»،۳ مقوله پایه در دسته «مدیریت یادگیری پیمایش از دور»، ۶ مقوله پایه در دسته «تشخیص و تعیین هم نیاز آموزش و هم فاصله فرکانسی با آموزش تازه». شناسایی چالش ها و نکات تدریس اثربخش در بستر الکترونیکی به معلم این امکان را می دهد که چالش ها و دام های طراحی و توسعه تدریس الکترونیکی را دور بزند تا بتواند در مسیر موفقیت پیش برود.

کلیدواژه ها:

بستر الکترونیک ، الگوی تدریس اثربخش ، معلم ، ابتدایی