تحلیل جرم شناسی نهادهای ارفاقی در قانون مجازات اسلامی

این مقاله بدنبال دستیابی و تحلیل جرم شناسی نهادهای ارفاقی در قانون مجازات اسلامی با روش توصیفی و تحلیلی می باشد. جرم شناسی انتقادی با مطرح شدن بسیاری چالشها فراروی نظام های عدالت کیفری و ناکارامدی آن، به نوعی به عﻘب نشینی دامنه ی مداخله ی نظام عدالت کیفری و حداقلی کردن آن دامن زد و از این منظر، مجالی را برای به رسمیت شناختن برخی نهادهای اصلاح مداری فراهم نموده که به نوعی خاصیت سزادهی محض نداشته باشد. نتایج بیانگر این است که، جرم شناسی انتﻘادی با نﻘدهای خود و تغییر نگاه به جرم، کیفر و به طور کلی عدالت کیفری موجب تحول عظیمی در حوزه جرم شناسی و نظام عدالت کیفری شده است. در این زمینه جرم شناسان انتﻘادی با تاکید بر عملکرد و رفتارهای جرم زای نظام عدالت کیفری موجود و نهادهای مرتبط با آن ،که به نوعی به تﻘویت ساختار نابرابر در جامعه میانجامد، خواهان اصلاحات ساختاری و ریشه ای در این نظام برای کاستن از نرخ جرم و تکرار آن و نیز بی عدالتی های موجود نهفته شده در این نظام می باشند از این رهگذر در قالب شاخه ها و گرایش های متعدد راهکارهایی را اتخاذ کرده اندکه منتهی به دستاورد هایی در زمینه اصلاح نظام کیفری در قالبسازوکارهایی نظیر جرم زدایی، قضازدایی و کیفرزدایی شده است.

کلیدواژه ها:

جرم شناسی ، نهادهای ارفاقی ، قانون مجازات اسلامی