تحلیل تاثیر یادگیری ترکیبی (Hybrid) بر سلامت روان معلمان و دانش آموزان

یادگیری ترکیبی به عنوان الگویی نوین در نظام آموزشی معاصر، تلفیقی از آموزش حضوری و غیرحضوری است که پیامدهای روان شناختی گسترده ای برای معلمان و دانش آموزان به همراه دارد. این مقاله با هدف تحلیل تاثیرات این الگو بر سلامت روان دو گروه اصلی ذی نفع، یعنی معلمان و دانش آموزان، نگاشته شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات علمی معتبر انجام گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که یادگیری ترکیبی، اگرچه می تواند موجب افزایش انعطاف پذیری، خودتنظیمی و کاهش اضطراب های محیطی در دانش آموزان گردد، اما در صورت فقدان زیرساخت های روانی و ارتباطی موثر، زمینه ساز انزوا، بی انگیزگی و کاهش مشارکت فعال نیز می شود. در مورد معلمان نیز، این شیوه از یک سو می تواند باعث رشد حرفه ای، تنوع در شیوه های تدریس و استقلال برنامه ریزی گردد و از سوی دیگر، موجب فرسودگی شغلی، فشارهای مضاعف کاری و کاهش ارتباط عاطفی با دانش آموزان شود. نتیجه گیری نهایی مقاله تاکید بر ضرورت طراحی حمایت های روانی سازمان یافته در بستر یادگیری ترکیبی دارد تا پیامدهای منفی آن کاهش یابد و اثرات مثبت آن تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، سلامت روان ، آموزش دیجیتال ، معلمان ، دانش آموزان ، آموزش تلفیقی