تسهیل گری معلم در یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تسهیل گری معلم در فرآیند یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله می باشد. در عصر حاضر که دانش آموزان نیازمند کسب مهارت های قرن بیست و یکم هستند، رویکردهای سنتی آموزش دیگر پاسخگوی نیازهای آنان نیست. یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله به عنوان رویکردهای نوین آموزشی، نیازمند تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلم در نقش تسهیل گر باید مهارت هایی چون طراحی محیط یادگیری، هدایت فرآیند پژوهش، ارائه بازخورد سازنده، مدیریت کار گروهی و ارزیابی فرآیندمحور را داشته باشد. همچنین، تسهیل گری موثر معلم منجر به افزایش انگیزه یادگیری، تقویت مهارت های حل مسئله، بهبود تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که موفقیت یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله به میزان زیادی به کیفیت تسهیل گری معلم وابسته است و لازم است معلمان از طریق برنامه های توسعه حرفه ای، مهارت های لازم برای ایفای این نقش را کسب نمایند.

کلیدواژه ها:

تسهیل گری ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، حل مسئله ، نقش معلم ، مهارت های قرن بیست و یکم