توسعه راهبرد صنعت ۳.۵ از طریق اولویت بندی فناوری های نوین برای شرکت های کوچک و متوسط ایرانی

هدف: در عصر دیجیتال، شرکت ها با فشارهای دیجیتال سازی مواجه اند که بهبود کارایی و کاهش هزینه ها را به همراه دارد. ورود به صنعت ۴.۰ مستلزم سرمایه گذاری کلان است که برای شرکت های کوچک و متوسط چالش برانگیز است. استراتژی صنعت ۳.۵ به عنوان راهکاری میان بر، امکان ارتقای تدریجی فناوری را فراهم می کند.روش شناسی پژوهش: این پژوهش با استفاده از روش های سوارا فازی و تاپسیس فازی بایپولار، به ارزیابی فناوری های مناسب برای استراتژی صنعت ۳.۵ پرداخته است. داده ها از طریق نظرات ده خبره صنعتی گردآوری و بر اساس دو معیار ارزش افزوده و ادغام فناوری تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که پنج معیار اصلی شامل کاهش هزینه های عملیاتی، مدیریت نقدینگی در گردش، زیرساخت موردنیاز، پیچیدگی فناوری و کاهش موجودی انبار بیشترین اهمیت را دارند. تحلیل فناوری های موردبررسی که از مطالعات میدانی موسسه تحقیقاتی LNS استخراج شده بودند، نشان داد که سه فناوری "پرداخت آنلاین و کیف پول الکترونیکی"، "هوش مصنوعی" و "خدمات ابری" بیشترین پتانسیل را برای پیاده سازی در شرکت های کوچک و متوسط ایرانی دارند.اصالت/ارزش افزوده علمی: این پژوهش با ارایه یک مدل تصمیم گیری ترکیبی، چارچوبی نظام مند برای انتخاب فناوری های مناسب در استراتژی صنعت ۳.۵ فراهم می کند. یافته های این مطالعه می تواند به شرکت های کوچک و متوسط کمک کند تا فرآیند گذار به صنعت ۴.۰ را با کمترین هزینه و بیشترین بهره وری مدیریت کنند.

کلیدواژه ها:

صنعت ۳.۵ ، شرکت های کوچک و متوسط ، انتخاب فناوری ، فناوری های نوین ، تاپسیس فازی بایپولار