کلاس درس به مثابه میدان ارتباط: تاثیر گفتار، شنود و رفتار معلمان بر کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان

تعلیم و تربیت در قرن بیست ویکم دیگر صرفا بر انتقال محتوای درسی متمرکز نیست، بلکه تعامل انسانی و کیفیت ارتباط میان معلم و دانش آموز به عنوان محور اصلی فرآیند یادگیری شناخته می شود. این مقاله به بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی معلمان بر کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان می پردازد. مهارت هایی مانند شنیدن فعال، استفاده اثربخش از زبان بدن، ارائه بازخورد سازنده، احترام متقابل و توانایی همدلی با دانش آموز، در ایجاد فضای یادگیری مثبت، نقش بنیادین دارند. بررسی ها نشان می دهد که هرچه ارتباط بین معلم و دانش آموز صمیمی تر، هدفمندتر و انسانی تر باشد، سطح مشارکت، درگیری تحصیلی و رضایت آموزشی در کلاس افزایش می یابد. این مقاله تاکید می کند که کلاس درس، فقط یک محیط آموزشی نیست، بلکه بستری اجتماعی-عاطفی برای رشد ذهنی، رفتاری و هیجانی دانش آموزان است؛ و در این میان، معلم باید به عنوان تسهیل گر ارتباطی عمل کرده و الگوی گفت وگوی محترمانه، شنیدن فعال و پاسخ گویی معنادار باشد.واژگان کلیدی :ارتباط انسانی، نقش ارتباط در یادگیری، مهارت های گفت وگو، کلاس درس تعاملی، تجربه یادگیری دانش آموز