الگوی پیش بینی اضطراب امتحان بر اساس مولفه های ناگویی هیجانی در محیط های یادگیری

این مطالعه مروری با هدف بررسی الگوی پیش بینی اضطراب امتحان بر اساس مولفه های ناگویی هیجانی در محیط های یادگیری انجام شد. با استفاده از روش مرور نظام مند، پژوهش های منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ در پایگاه های داده معتبر علمی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که ناگویی هیجانی به عنوان یک متغیر روان شناختی کلیدی، سهم معناداری در پیش بینی اضطراب امتحان دارد. سه مولفه اصلی ناگویی هیجانی شامل: ۱) دشواری در شناسایی احساسات، ۲) دشواری در توصیف احساسات، و ۳) تفکر عینی گرا، همگی با سطح اضطراب امتحان رابطه مثبت و معناداری نشان دادند. مطالعات نشان می دهند که میانگین سهم ناگویی هیجانی در پیش بینی اضطراب امتحان در محیط های یادگیری بین ۳۵ تا ۴۵ درصد متغیر است. این رابطه در محیط های آموزشی با فشار ارزیابی بالا و نظام های آموزشی رقابتی، شدت بیشتری دارد. همچنین، پژوهش ها حاکی از آن است که این ارتباط تحت تاثیر عوامل میانجی مانند خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای مقابله ای قرار می گیرد.این مقاله با ارائه مدل یکپارچه ای از روابط بین مولفه های ناگویی هیجانی و اضطراب امتحان، بر ضرورت توجه به آموزش مهارت های تنظیم هیجان در محیط های یادگیری تاکید می نماید. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی-روان شناختی جهت کاهش اضطراب امتحان از طریق بهبود توانایی های هیجانی باشد.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، اضطراب امتحان ، محیط های یادگیری ، پیش بینی روان شناختی ، تنظیم هیجان