بهینه سازی تخصیص سیگنال راهنما در سامانه های MIMO بدون سلول با استفاده از الگوریتم K-Means

در این مقاله، روشی نوین برای تخصیص سیگنال راهنما در سامانه های MIMO بدون سلول با استفاده از الگوریتم K-Means پیشنهاد شده است. در روش پیشنهادی، سیگنال های راهنما به طور پویا و بهینه بر اساس مجموعه نقاط دسترسی و ویژگی های کاربران تخصیص داده می شوند. الگوریتم K-Means به منظور تقسیم کاربران به خوشه هایی با چگالی مشابه و تخصیص بهینه سیگنال های راهنما به کار گرفته می شود. این روش به گونه ای طراحی شده که تداخل میان کاربران را کاهش داده و بهره برداری بهینه از منابع شبکه را فراهم می آورد. در این روش، کاربران به خوشه هایی تقسیم می شوند که در آن سیگنال های راهنما به طور هوشمند به هر خوشه اختصاص می یابند، در نتیجه تداخل ناشی از آلودگی سیگنال راهنما کاهش می یابد. روش پیشنهادی با چندین روش دیگر، از جمله تخصیص تصادفی، متوازن، مبتنی بر چگالی، بهینه و مبتنی بر موقعیت مقایسه شده است. نتایج شبیه سازی ها نشان می دهد که روش K-Means پیشنهادی در مقایسه با سایر روش ها، بهترین عملکرد را در زمینه بازده طیفی دارد. به ویژه، این روش باعث کاهش تداخل و افزایش بهره برداری از منابع شبکه می شود و بازده طیفی بالاتری نسبت به روش های تصادفی و متوازن ارائه می دهد. این نتایج نشاندهنده تاثیر مثبت تخصیص هوشمند و پویا سیگنال راهنماها بر بهبود عملکرد سامانه های MIMO بدون سلول است و می تواند به عنوان یک راهکار موثر در بهینه سازی عملکرد این سامانه ها در شبکه های آینده به کار رود.

کلیدواژه ها:

MIMO انبوه بدون سلول ، تخصیص سیگنال راهنما ، الگوریتم KMeans ، بازده طیفی