تحلیل رابطه بین شاخص های ریسک سیستماتیک و بازدهی بازار بورس

در این تحقیق، به بررسی رابطه بین شاخصهای مختلف ریسک سیستماتیک و بازدهی بازار بورس اوراق بهادار پرداخته شده است. ریسک سیستماتیک به عنوان یکی از عوامل کلیدی در تعیین بازدهی داراییها، تنها محدود به بتا نمی شود و شامل شاخصهایی همچون عدم اطمینان سیاستگذاری اقتصادی، احساسی بودن بازار، و گشتاورهای مرتبه بالاتر توزیع بازدهی (چولگی، کشیدگی) نیز می شود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۵۸ شرکت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۱ بوده و داده های مربوط به متغیرهای تحقیق از منابع ثانویه داخلی و خارجی جمع آوری شده است. برای آزمون فرضیه های تحقیق، از مدل های رگرسیون خطی و غیرخطی استفاده شده است. نتایج نشان دادند که بتا، عدم اطمینان سیاستگذاری اقتصادی، احساسی بودن بازار و چولگی سیستماتیک رابطه معناداری با بازدهی بازار دارند، در حالی که کشیدگی سیستماتیک رابطه معناداری با بازدهی ندارد. همچنین مشخص شد که روابط بین متغیرهای ریسک و بازدهی تحت شرایط مختلف اقتصادی (به ویژه دوره های تحریم) تقویت می شوند. یافته های این تحقیق ضمن تایید بخشی از مبانی نظری موجود، نشان دادند که الگوهای چندوجهی از ریسک سیستماتیک می توانند قدرت توضیحی بالاتری نسبت به مدل های سنتی داشته باشند. این موضوع اهمیت توسعه مدل های تطبیقی از ریسک سیستماتیک در بازارهای نوظهور و اسلامی را برجسته می کند. نتایج این پژوهش می تواند به سرمایه گذاران، مدیران مالی و سیاستگذاران کمک کند تا با درک دقیقتری از ریسک-بازده، استراتژی های بهتری را در مدیریت دارایی و طراحی سیاست های مالی به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

ریسک سیستماتیک ، بازدهی بازار ، بتا ، احساسی بودن بازار ، چولگی ، کشیدگی