کاربست معرف های توانمندسازی منابع انسانی در ارتقای رفتار شهروندی سازمانی به جهت بهبود بهره وری

در دنیای کسبوکار، چنین رفتاری با بهره وری در کار، اثربخشی کارکنان و سایر عواملی که می توانند در کوتاه مدت و بلندمدت بر روی کسبوکار تاثیر بگذارند، ارتباط تنگاتنگی دارد. رفتارهای معمول شهروندی در کسبوکار زمانی اتفاق می افتد که کارکنان در یک گروه جمع می شوند تا به صورت منظم و دائم و یا موقتی و برای فعالیتی مشخص، با هم همکاری داشته باشند. برای مثال، کارکنان دپارتمان بازاریابی دائما رفتار شهروندگرایانه خود را به نمایش می گذارند چرا که همگی در یک دپارتمان همکار هستند. کارکنانی که برای یک فعالیت موقتی و خاص در کنار هم جمع می شوند نیز، هر چند برای مدتی محدود، شهروندگرایانه از خود نشان می دهند. رفتار شهروندی سازمانی، به تعهد داوطلبانه کارکنان نسبت به شرکت یا سازمان در انجام وظایفی اشاره دارد که در شرح شغلی رسمی آنان وجود ندارد. این رفتار کاملا خودجوش و نهادینه شده است بنابراین از ارزش بسیار بالایی برای سازمان برخوردار است. رفتار شهروندی سازمانی، رفتاری است خودجوش و آگاهانه است که به طور مستقیم یا صریح توسط سیستم پاداش رسمی پیشبینی نشده است، اما روی هم رفته عملکرد سازمان را ارتقا می دهد. منظور از خودجوش و آگاهانه این است که این رفتار، ضرورت اجباری نقش یا شرح شغل نیست، بلکه این رفتار بیشتر یک انتخاب شخصی است و در صورت انجام ندادن، تنبیهی به دنبال ندارد. این رفتارها خارج از محدوده رفتارهای الزامی افراد در محیط محسوب می شود، ولی در ایجاد فضای روانی و اجتماعی مطلوب در محیط کار نقش اساسی و محوری بازی می کنند. چنین رفتارهایی حداقل طی دو دهه گذشته به حوزه های گسترده و وسیع در تحقیقات مدیریتی و سازمانی تبدیل شده اند. این رفتارها در تعاریف اولیه به عنوان رفتارهایی معرفی شده که به طور کامل اختیاری هستند. برای این رفتارها در نظام حقوق و پاداش در سازمان ها و صنایع، جایگاهی برای آنها در نظر گرفته نشده است. هدف این پژوهش، کاربست معرف های توانمندسازی منابع انسانی در ارتقای رفتار شهروندی سازمانی به جهت بهبود بهره وری می باشد. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش، تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه، فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

بهره وری ، رفتار شهروندی سازمانی ، توانمندسازی منابع انسانی