بزه دیده شناسی محرومیت غذایی کودکان فلسطین اشغالی

زمینه و هدف: حق بر تغذیه، یکی از حقوق بنیادین بشری است که در اسناد بین المللی، به ویژه برای کودکان، به رسمیت شناخته شده است. با این حال، در فلسطین اشغالی، کودکان به شکلی ساختاری و سیستماتیک از این حق محروم مانده اند. این پژوهش با هدف تحلیل بزه دیده شناختی این محرومیت غذایی، در چارچوب نظریه های جرم شناسی انتقادی و بزه دیدگی ساختاری انجام شده است. روش تحقیق: روش تحقیق به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی بوده و داده ها از منابع رسمی بین المللی، گزارش های سازمان ملل و ادبیات علمی گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شده اند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که گرسنگی تحمیلی در سرزمین های اشغالی، صرفا یک بحران انسانی نیست، بلکه یک کنش عامدانه و ساختاری است که با هدف تضعیف نسل آینده، کنترل اجتماعی و بازتولید سلطه طراحی شده است. این وضعیت در قالب مفاهیمی چون بزه دیدگی ساختاری، بزه دیدگی دولت محور و سیاست غذازدایی قابل تحلیل است. همچنین، نهادهای بین المللی واکنشی ناکارآمد و غیرالزام آور به این بحران نشان داده اند. نتیجه گیری: پژوهش نتیجه می گیرد که گرسنگی کودکان فلسطینی، یکی از مصادیق بارز بزه دیدگی جمعی و جرم دولتی است که پیامدهای بین نسلی دارد و نیازمند واکنشی فراتر از رویکردهای صرفا بشردوستانه است. استفاده از

کلیدواژه ها:

بزه دیده شناسی ، محرومیت غذایی ، کودکان ، فلسطین اشغالی ، جرم شناسی انتقادی