بررسی روش های جانمایی فضا در ساختمان ها با استفاده از هوش مصنوعی

نقشه های جانمایی فضایی همواره به عنوان یکی از اولین مراحل فرآیند طراحی معماری مورد توجه معماران بوده است. ساختار توپولوژیک و هندسی این نقشه ها برگرفته از مفاهیم پنهانی است که خود تحت تاثیر متغیرهای عینی و ذهنی شکل گرفته اند. بر این اساس نقشه های جانمایی فضایی تابع الگوهای نهانی هستند که مبنای شکل گیری آن ها شده و نهایتا جواب های متعددی را ایجاد کرده است. استفاده از قدرت محاسباتی کامپیوترها برای کمک در پیش بینی چیدمان جانمایی فضاها همواره از موضوعات مورد علاقه طراحان و پژوهشگران این حوزه بوده است. اما چگونگی تعریف مسئله به زبان الگوریتمیک همواره یکی از چالش های اصلی موضوع بوده است. مقاله حاضر با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی، با مطالعه روش های پیشین جانمایی فضایی به بررسی نقاط قوت و ضعف این مدل ها می پردازد.

کلیدواژه ها:

جانمایی فضایی ، هوش مصنوعی ، الگوریتم ، چیدمان فضا