ارزیابی ساختار هیبریدی بر پایه نانوالیاف ژلاتین فیبروئین ابریشم و هیدروژل کتیرا

پانسمانهای نوین نانولیفی به دلیل شباهت مورفولوژیکی به ماتریکس خارج سلولی پوست طبیعی می توانند با ایجاد محیط مناسب برای رشد و تکثیر سلولها سبب ارتقای بازسازی بافت آسیب دیده شوند. در این پژوهش هدف اصلی طراحی و ساخت داربست هیبریدی دولایه از نانوالیاف بر پایه ژلاتین فیبروئین ابریشم و هیدروژل کتیرا برای کاربرد در ترمیم زخم می باشد. به این منظور ابتدا فیبروئین ابریشم (SF) استخراج شد، سپس در نسبتهای مختلف با ژلاتین (Ge) و پلی وینیل الکل (PVA) ترکیب و الکتروریسی شد. نتایج مورفولوژیکی بدست آمده از SEM نشان می دهد که نانوالیاف (۲:۳۱) SF:Ge:PVA تحت شرایط ولتاژ ۱۵kV و فاصله ۱۲cm با قطر متوسط ۲۱۲۹۶nm داربست بهینه می باشد. داربست هیبریدی از یک لایه هیدروژل کتیرا که بر روی آن داربست نانولیفی بهینه قرار گرفت ساخته و مورد ارزیابی توسط آزمون های FESEM و FTIR، زاویه تماس و کشت سلولی قرار گرفتند. داربست هیبریدی مورد نظر می تواند یک ساختار مناسب برای استفاده در کاربرد ترمیم زخم باشد.

کلیدواژه ها:

نانوالیاف ، هیدروژل ، فیبروئین ابریشم ، ژلاتین ، کتیرا