بررسی حضور دندریمر با گروه انتهایی آمین بر رفتار رئولوژیکی و ظرفیت نگهداری آب هیدروژل پلی وینیل الکل

هیدروژلهای پلی وینیل الکل به عنوان پلیمرهای سه بعدی به دلیل ساختار منحصر به فرد، خود کاربردهای گسترده ای در حوزه های پزشکی مهندسی بافت و دارورسانی دارند. با این حال این مواد به دلیل ضعف مکانیکی و پایداری محدود در برخی کاربردها با چالشهایی مواجه هستند. در این پژوهش تاثیر دندریمرهای دارای گروههای انتهایی آمین بر بهبود خواص مکانیکی ویسکوالاستیک و ظرفیت نگهداری آب در هیدروژلهای پلی وینیل الکل در حضور بوراکس به عنوان عامل پیوند عرضی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزودن دندریمرها با افزایش چگالی اتصالات عرضی، موجب تقویت ساختار شبکه پلیمری شده و ویسکوزیته ژل را از ۲۱۵۰ به ۲۷۶۰۰ پاسکال ثانیه افزایش میدهد که نشان دهنده بهبود پایداری و خواص رئولوژیکی آن است. علاوه بر این، حضور دندریمرها ظرفیت نگهداری آب را تا ۲۰ درصد افزایش داد که میتواند نقش مهمی در افزایش عملکرد و کارایی این مواد در کاربردهای زیستی ایفا کند. بر اساس یافته های این پژوهش، استفاده از دندریمرها به عنوان اصلاح کننده ساختاری میتواند منجر به بهبود چشمگیر خواص مکانیکی و توانایی نگهداری مایعات درون هیدروژل شده و پتانسیل این مواد را برای کاربردهای پیشرفته، پزشکی از جمله زخم پوشها، دارورسانی کنترل شده و مهندسی بافت، افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

پلی وینیل الکل ، دندریمر ، اتصالات عرضی ، هیدروژل