بررسی تاثیر لایه میانی بی بافت بر مقاومت انتشار ترک در کامپوزیتهای چند لایه شیشه/ اپوکسی تحت بارگذاری حالت II

این پژوهش به بررسی تاثیر میان لایه بی بافت شیشه با وزنهای مختلف ۱۵۰ و ۳۰۰ گرم بر مترمربع) بر چقرمگی شکست مد II کامپوزیتهای شیشه اپوکسی میپردازد آزمون خمش با شکاف انتهایی End Notched Flexure) به منظور ارزیابی رفتار شکست نمونههای کامپوزیتی متشکل از ۴ لایه پارچه شیشه تاری پودی (۲۰۰، ۴۰۰) و ۶۰۰ گرم بر مترمربع و ۳ لایه میانی بیبافت انجام شد نتایج نشان داد که افزایش وزن میان لایه بی،بافت به طور قابل توجهی چقرمگی شکست مد II را بهبود میبخشد این بهبود به دلیل توزیع تنش یکنواخت تر و جذب انرژی بیشتر در ناحیه ترک است تاثیر وزن پارچه های تاری پودی نیز بر چقرمگی شکست مشاهده شد به گونه ای که بیشترین بهبود (۳) تا ۷ برابر) در نمونه های تقویت شده با پارچه ۲۰۰ گرم بر متر مربع حاصل شد این مطالعه نشان میدهد که به کارگیری لایه های میانی بی با وزن بهینه و پارچه های تاری پودی با ساختار مناسب راهکاری موثر برای افزایش چقرمگی شکست و دوام کامپوزیتها بوده و در نتیجه میتواند در طراحی کامپوزیتها با عملکرد مطلوب مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

چقرمگی شکست مد II ، میان لایه بی بافت ، آزمون خمش با شکاف انتهایی ، کامپوزیت شیشه/ اپوکسی ، جدایش بین لایه ای