بررسی اثر روش بارگذاری داروی آموکسی سیلین از پد پنبه ای اصلاح شده با دندریمر پلی آمیدوآمین بر رهایش دارو

سامانههای دارورسانی نوین جایگزین روشهای معمول مصرف دارو شده است از مزایا روشهای نوین میتوان به امکان تنظیم رهایش دقیق، دارو تحویل هدفمند به موضع و... اشاره کرد. در این پژوهش ابتدا سطح باند پنبه ای با دندریمر پلی آمیدوآمین با غلظت ۲ طی روش رمق کشی فعال شد. سپس بارگذاری داروی آموکسی سیلین روی پد اصلاح شده به سه روش رمق کشی، پد کردن و غوطه وری در محلول حاوی دارو انجام و با تست FTIR بارگذاری دارو روی باند اصلاح شده با دندریمر تایید شد. در نهایت میزان رهایش داروی آموکسی سیلین در محلول بافر فسفات (PBS) در بازه های زمانی مشخص ارزیابی شد و نتایج نشان داد که روش غوطه وری بهترین روش بود و درصد رهایش تجمعی دارو از این نمونه در مدت زمان ۹۰ ساعت به بیش از ۹۳ رسید. در حالی که درصد رهایش تجمعی از نمونه خام حدود ۷۸ است. با بررسی چهار مدل سینتیک رهایش دارو مشخص شد که رهایش تمامی نمونهها از مدل کراسمیر-پپاس تبعیت می کند. همچنین نتایج نشان داد که حضور دندریمر مانع از رهایش سریع و انفجاری اولیه شده است. همچنین خاصیت آنتی باکتریال بر منسوج خام و نمونه بهینه اصلاح شده با دندریمر و دارو با دو باکتری گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس و گرم منفی ای-کولای بررسی و نتایج نشان از خاصیت آنتی باکتریال با هر دو باکتری داشت. به نظر میرسد اصلاح پدهای پنبه ای با ترکیبات دندریمری و بارگذاری دارو بر آن بتواند راهکاری مناسب برای توسعه نسل جدید باند و گازهای پزشکی و دارورسانی از پوست باشد.

کلیدواژه ها:

زخم پوش ، رهایش دارو ، آموکسی سیلین ، دندریمر ، پد پنبه ای ، رمق کشی ، پدکردن