بررسی اثر اندازه سوزن و تراکم بخیه بر استحکام درز دوخته شده پارچه ساده حلقوی پودی زیست پرداخت شده

انتخاب متغیرهای مناسب درز برای دوخت پارچه های زیست پرداخت شده بسیار پر اهمیت می باشد. تاثیر این نوع تکمیل به صورت افزایش سختی خمشی و ایجاد ترک روی سطح الیاف در صورت استفاده از آنزیم سلوالز نمود پیدا می کند که نتیجه آن تاثیر منفی روی دوخت پذیری و کاهش استحکام پارچه است. وقتی بر یک پارچه دارای درز نیروی کششی اعمال می شود، به دلیل ناپیوستگی ایجاد شده در پارچه، این نیرو به بخش ضعیف تر آن یعنی همان خط درز منتقل می شود. بنابراین استحکام خط درز برای تعیین استحکام نمونه دوخته شده مورد توجه قرار می گیرد. در این پژوهش اثر اندازه سوزن و تراکم بخیه بر استحکام درز دوخته شده پارچه ی ساده حلقوی پودی زیست پرداخت شده بررسی گردید. در این مطالعه، اندازه سوزن در دو دسته و تراکم بخیه در سه گروه انتخاب شد و آزمون ها مورد ارزیابی استحکام درز دوخته شده قرار گرفت. نتایج تحلیل آماری نشان داد که اثر هر دو متغیر در نظر گرفته شده بر روی استحکام درز معنادار بود. با توجه به نتایج این تحقیق، استحکام بهینه با اندازه سوزن ۸ و تراکم بخیه ۱ (cm۳/۶) حاصل شد و از این رو مناسب ترین انتخاب جهت دوخت این نوع پارچه ها می باشند.

کلیدواژه ها:

استحکام درز دوخته شده ، زیست پرداخت ، پارچه حلقوی پودی ، اندازه سوزن ، تراکم بخیه