نقش نگرش دانش آموز نسبت به خود در موفقیت درسی

نگرش دانش آموز نسبت به خود، به ویژه برداشت او از توانایی ها، ارزشمندی و قابلیت هایش، یکی از عوامل کلیدی در موفقیت درسی به شمار می رود. دانش آموزانی که خودپنداره ای مثبت دارند، بیشتر به توانایی هایشان اعتماد می کنند و با انگیزه بیشتری در فعالیت های درسی مشارکت می نمایند. این نگرش مثبت، سطح اضطراب را کاهش داده و موجب افزایش تمرکز، پشتکار و خودکارآمدی می شود. به عکس، نگرش منفی نسبت به خود ممکن است باعث کاهش اعتماد به نفس، ترس از شکست و در نهایت افت تحصیلی گردد. تحقیقات روان شناسی تربیتی نشان می دهد که ارتباط مستقیمی میان عزت نفس تحصیلی و عملکرد علمی وجود دارد. وقتی دانش آموز خود را فردی توانمند و باارزش تلقی می کند، در مواجهه با چالش های درسی از خود مقاومت بیشتری نشان می دهد. همچنین، حمایت های محیطی نظیر معلم، خانواده و همسالان در شکل گیری این نگرش مثبت نقش موثری ایفا می کنند. ایجاد محیط یادگیری مثبت، تشویق های مستمر و پذیرش بدون قید و شرط دانش آموز، زمینه ساز شکل گیری نگرش مثبت درونی می شود.در کنار عوامل محیطی، مهارت های درون فردی همچون خودآگاهی، خودتنظیمی و تفکر مثبت نیز در پرورش نگرش سازنده نسبت به خود نقش دارند. دانش آموزانی که قادرند احساسات خود را مدیریت کرده، اهداف مشخصی برای خود تعیین کرده و مسیر پیشرفت شان را ارزیابی کنند، معمولا موفق تر عمل می کنند. نگرش مثبت نسبت به خود، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی کمک می کند بلکه موجب رضایت از زندگی، بهبود روابط اجتماعی و کاهش مشکلات روان شناختی نیز می گردد. مدارس می توانند با برگزاری کارگاه های روان شناسی مثبت گرا و آموزش مهارت های زندگی، در بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به خود موثر باشند. در نتیجه، برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش، توجه به ابعاد روان شناختی یادگیری، به ویژه نگرش دانش آموز نسبت به خود، امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. ترکیب آموزش های علمی با حمایت های عاطفی می تواند به رشد متوازن و پایدار دانش آموز در تمامی جنبه ها بینجامد.

کلیدواژه ها:

نگرش ، دانش آموز ، موفقیت درسی