پویایی های دوسوتوانی سازمانی و تاثیر آن بر موفقیت سازمانی

یکی از بخش های مهم اقتصاد هر کشور، بخش بانکی است که مدیریت صحیح و منطقی آن باعث اجرای صحیح سیاست های پولی و نیز افزایش رفاه اجتماعی می شود. عملکرد سازمانی یکی از مواردی است که برای بسیاری از سازمان ها از جمله سازمان های خدماتی همچون بانک در اولویت اول قرار دارد. هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر دوسوتوانی سازمانی بر عملکرد سازمان با توجه به نقش تعدیل گری بازارگرایی در صنعت بانکداری است. در محیط رقابتی و پویای امروزی، سازمان ها به ویژه بانک ها برای حفظ بقا و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار، نیازمند توانایی در مدیریت همزمان بهره برداری از منابع فعلی و اکتشاف فرصت های جدید هستند. این توانایی که در ادبیات مدیریتی با عنوان "دوسوتوانی سازمانی" (Organizational Ambidexterity) شناخته می شود، به سازمان ها امکان می دهد تا ضمن حفظ کارایی عملیاتی، نوآوری و انطباق پذیری خود را نیز تقویت کنند. بانک ها با توجه به ماهیت خدماتی و رقابت پذیری بالا در بازار، بیش از سایر صنایع به این ویژگی نیاز دارند تا بتوانند هم در پاسخ گویی به نیازهای فعلی مشتریان موفق عمل کنند و هم به تغییرات و تحولات محیطی پاسخ مناسب دهند. در این میان، بازارگرایی به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین بازاریابی، نقش اساسی در جهت دهی تصمیمات سازمانی ایفا می کند. بازارگرایی با تمرکز بر درک و پاسخ گویی به نیازهای مشتریان، شرایط بازار و فعالیت های رقبا، می تواند تاثیر دوسوتوانی را بر عملکرد سازمانی تقویت یا تضعیف کند. سازمان هایی که در کنار دوسوتوانی، از سطح بالایی از بازارگرایی نیز برخوردارند، قادرند تعامل موثرتری با محیط بیرونی برقرار کرده و عملکرد بهتری در زمینه جذب، حفظ و وفادارسازی مشتریان از خود نشان دهند.

کلیدواژه ها:

سازمانهای دوسوتوان ، عملکرد سازمانی ، بازارگرایی ، استراتژی هم ترازی ، صنعت بانکداری