بررسی برخی از نامه های جلال آل احمد به سیمین دانشور بر اساس نظریه ژپ لینت ولت

روایت، به عنوان یکی از عنصرهایی است که می تواند به عنوان ابزار بیانی از گونه های ادبی و هنری در اختیار انسان ها قرار گیرد. نامه نگاری نیز یکی از راه های انتقال معانی است. تاریخچه نامه نگاری به ۱۸۰۰ سال پیش برمی گردد و این زمانی است که کاغذ توسط چینی ها اختراع شد و برای اولین بار نامه نویسی به وسیله کاغذ انجام شد. نامه ها و منشات در طول ادبیات فارسی یک نوع ادبی است و نیز شامل ویژگی های منحصر به فرد نویسنده است، جلال آل احمد یکی از مشهورترین نویسندگانی است که نامه هایی را انتشار داده است، بر همین اساس، نامه های جلال آل احمد به عنوان متنی گیرا و غنی می تواند بهترین گزینه جهت بررسی نظریه ژپ لینت ولت باشد. اهمیت اساسی پژوهش حاضر در این است که اولا با رویکردی جدید در پی تبیین این مسئله است که آیا نامه ها را می توان نوع ادبی دانست یا خیر و در ادامه رویکرد جدیدی مبتنی بر جدیدترین نظریه های ادبی جهان را مبنای کار قرار داده است. از تحلیل در نامه های جلال آل احمد چنین حاصل شد که: وی در نامه هایش از هر سه زاویه دید (درونی، بیرونی و زاویه دید صفر)، استفاده کرده است و بیشتر نامه هایش از داستان همسان متنگراست، تمام عناصر زمان و مکان و لحن در نامه هایش رعایت شده است.

کلیدواژه ها:

ژپ لینت ولت ، جلال آل احمد ، نامه