بررسی باقیمانده سم مالاتیون بر روی میوه پرتقال

استفاده از آفت کش ها در کشاورزی مدرن، به ویژه در تولید مرکبات، به منظور افزایش بهره وری و کنترل آفات امری رایج است. بااین حال، باقی مانده این سموم در محصولات کشاورزی می تواند تهدیدی برای سلامت مصرف کنندگان باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی میزان باقی مانده سم مالاتیون در پرتقال های تولیدی شهرستان رضوانشهر و بررسی تفاوت بین باغ های سم پاشی شده و بدون سم پاشی (شاهد) انجام شد. در این پژوهش، نمونه برداری از دو باغ سم پاشی شده و دو باغ بدون سم پاشی در شهرستان رضوانشهر انجام شد. میزان باقی مانده مالاتیون در نمونه ها با استفاده از روش کروماتوگرافی گازی–طیف سنجی جرمی (GC-MS) اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها، آزمون های t مستقل، ANOVA و همبستگی پیرسون جهت بررسی تفاوت بین گروه های مورد مطالعه و ارتباط بین متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان باقی مانده مالاتیون در نمونه های سم پاشی شده عددی بیشتر از نمونه های بدون سم پاشی بود، اما این تفاوت ازنظر آماری معنادار نبود (p = ۰.۲۱۰). همچنین، بین باغ های مورد بررسی، تفاوت معنی داری در میزان باقی مانده مالاتیون مشاهده نشد (p = ۰.۶۹۴). در برخی نمونه های سم پاشی شده، میزان باقی مانده مالاتیون بالاتر از حد مجاز استاندارد ۲ mg/kg بود که نشان دهنده احتمال عدم رعایت دوز مصرفی مناسب یا دوره کارنس است. با توجه به یافته های این پژوهش، رعایت اصول صحیح مصرف آفت کش ها، بهینه سازی روش های سم پاشی، پایش مستمر باقی مانده سموم، و استفاده از فناوری های کاهش آلودگی در محصولات کشاورزی ضروری است. پیشنهاد می شود که اقدامات نظارتی سخت گیرانه تری برای کنترل میزان باقی مانده سموم و افزایش آگاهی کشاورزان در مورد مدیریت بهینه مصرف آفت کش ها انجام شود.

کلیدواژه ها:

مالاتیون ، باقی مانده سموم ، پرتقال ، کروماتوگرافی گازی ، شهرستان رضوانشهر ، استانداردهای بهداشتی